Do wyżłów myśliwskich należą między innymi następujące rasy psów: wyżeł czeski szorstkowłosy, wyżeł weimarski krótkowłosy, wyżeł weimarski długowłosy, seter szkocki, seter irlandzki, seter irlandzki czerwono-biały, seter angielski, pointer, duży Munsterlander oraz mały Munsterlander. Prawo łowieckie to z kolei zbiór aktów prawnych, które regulują łowiectwo, a w tym oczywiście polowanie oraz zasady jego wykonywania, jak również gospodarkę łowiecką, ochronę przyrody oraz ochronę zwierząt, broń, jak również amunicję myśliwską. Podstawowym aktem prawnym jest Prawo Łowieckie, które jest wydane w formie ustawy. Prawo Łowieckie reguluje zagadnienia, które są związane między innymi z: łowiectwem, z gospodarką łowiecką, z funkcjonowaniem Polskiego Związku Łowieckiego, z funkcjonalnością kół łowieckich, ze strażą łowiecką, z wykonywaniem polowania, ze szkodami łowieckimi oraz przepisami karnymi związanymi bezpośrednio z łowiectwem. W przypadku łowiectwa oprócz Prawa Łowieckiego, istnieje jeszcze szereg innych dokumentów, takich jak akty prawne, które regulują całokształt zagadnień związanych z łowiectwem. Są to następujące dokumenty prawne: ustawa z dnia 21 maja 1999 roku „O broni i amunicji”, która reguluje zagadnienia związane z bronią, amunicją myśliwską oraz strzelnicami myśliwskimi, ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 roku „O ochronie zwierząt” oraz ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 roku „O zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej”,
Ekologia zwierząt łownych
Biologia oraz ekologia zwierząt łownych dzieli zwierzynę kolejno na: zwierzynę grubą oraz zwierzynę drobną. W skład grupy zwierzyny grubej zaliczamy kolejno: żubry, łosie, jelenie, daniele, sarny, muflony, dziki, rysie, wilki oraz dropie. Ponadto zwierzynę grubą dzielimy jeszcze na dwie podgrupy i są to: zwierzyna płowa oraz zwierzyna czarna. W skład zwierzyny płowej wchodzą następujące zwierzęta: łosie, jelenie, jelenie sika, daniele oraz sarny. Z kolei w skład zwierzyny czarnej wchodzą kolejno następujące zwierzęta: żubry, dziki oraz muflony. Z kolei do zwierzyny drobnej zaliczamy następujące zwierzęta. Są to kolejno: lisy, jenoty, borsuki, wydry, kun leśne, tchórze, wiewiórki, piżmaki, zające szaraki, króliki, głuszce, cietrzewie, jarząbki, bażanty, kuropatwy, przepiórki, czaple siwe, słonki, dubelty, kszyki, bekasiki, derkacze, bataliony, łyski, dzikie gęsi, dzikie kaczki, grzywacze, kwiczoły oraz paszkoty. Hodowla zwierząt łownych polega na tym, że gospodarstwo łowieckie stanowi część gospodarstwa leśnego lub gospodarstwa rolnego i stanowi uboczną produkcje tych gospodarstw. Hodowla zwierząt łownych musi być realizowana...
Cele łowiectwa
Głównym celem łowiectwa jest oczywiście hodowla zwierzyny. Z kolei celami pobocznymi są niematerialne korzyści z prawidłowo zagospodarowanego oraz zdrowego środowiska naturalnego. Korzyści te występują w postaci doznań estetycznych, doznań duchowych, jak również w postaci kultywowania tradycji oraz zwyczajów myśliwskich. Zgodnie z prawem łowieckim pozyskanie zwierząt łownych to polowanie. Poprzez polowanie rozumie się następujące czynności: tropienie, ściganie, strzelanie oraz odławianie dozwolonymi metodami żywej zwierzyny. Końcowym efektem hodowli zwierzyny jest uzyskanie zdrowych oraz dobrze rozwiniętych zwierząt, których tusza będzie miała optymalny ciężar, a trofea będą bardzo okazałe. Zabiegiem, który zmierza do wyhodowania okazałych oraz zdrowych zwierząt jest przeprowadzanie odstrzałów hodowlanych. Odstrzały te mają na celu usunięcie z łowiska następujących zwierząt: zwierzyny nieprzydatnej do dalszej hodowli, czyli chodzi tutaj o sztuki chore, niedorozwinięte oraz kalekie, jak również zwierzyny występującej w nadmiernej liczbie. W tym drugim przypadku celem odstrzały jest dostosowanie pogłowia zwierzyny do realnej pojemności łowiska, czyli jego możliwości pokarmowych oraz utrzymania właściwego...
Polowanie w obwodzie łowieckim
Polowanie na terenach nie wchodzących w skład obwodów łowieckich jest zabronione. Na tych terenach polowanie może odbywać się jedynie na podstawie specjalnego zezwolenia ministra rolnictwa oraz leśnictwa. Polowanie w obwodzie łowieckim wykonuje się na podstawie zatwierdzonego planu hodowlano-łowieckiego, a częścią składową takiego planu jest między innymi plan odstrzału zwierzyny. Same polowania dzielimy na trzy podstawowe grupy. Są to kolejno: polowanie indywidualne, polowanie zbiorowe oraz sokolnictwo, czyli polowanie z ptakami łowczymi. Polowanie indywidualne dzieli się jeszcze kolejno na kolejne polowania: polowanie na deptaka z psem myśliwskim lub bez psa, polowanie na czatach, polowanie z podchodu, polowanie z podjazdu, polowanie po tropie oraz polowanie na wabia. Natomiast polowanie zbiorowe dzieli się kolejno na: polowanie polne, polowanie wodne, polowanie leśne na zwierzynę drobną, polowanie leśne na zwierzynę grubą oraz polowanie na dziki z psami. Polowanie na czatach stanowi jeden ze sposobów polowania. Pod tym pojęciem polowania możemy rozumieć kolejno następujące trzy polowania: polowanie...
Polowanie z ambony
Forma polowania z ambony jest chętnie stosowana. Głównie korzystają z niej myśliwi, którzy ze względu na przykład na swój wiek nie mogą uprawiać polowania z podchodu. Polowanie z czatowni stanowi kolejny rodzaj polowania. Czatownia jest to urządzenie łowieckie, które jest mniej trwałe od ambony. Urządzenie takie jest zazwyczaj wykonane z trzcin, czy z gałęzi. Zwierzynę obserwuje się z poziomu terenu. Czatownię przede wszystkim wykonuje się w pobliżu stwierdzonych przejść zwierzyny, jak to może być w przypadku dzików, jak również w pobliżu okresowego gromadzenia się zwierzyny, jak na przykład rykowisko jeleni. Polowanie ze stołka stanowi kolejną formę polowania. Tę formę można porównać do polowania na czatach. W przypadku takiego typu polowania, myśliwy zazwyczaj nie jest zamaskowany, ale dzięki odpowiednio dobranemu miejscu oraz strojowi jest niezauważalny przez zwierzynę. Takim miejscem może być na przykład skraj zarośli, czy też trzciny. Taki sposób polowania dość często wykorzystuje się w przypadku polowania na lisy. Broń...