Głównym celem łowiectwa jest oczywiście hodowla zwierzyny. Z kolei celami pobocznymi są niematerialne korzyści z prawidłowo zagospodarowanego oraz zdrowego środowiska naturalnego. Korzyści te występują w postaci doznań estetycznych, doznań duchowych, jak również w postaci kultywowania tradycji oraz zwyczajów myśliwskich. Zgodnie z prawem łowieckim pozyskanie zwierząt łownych to polowanie. Poprzez polowanie rozumie się następujące czynności: tropienie, ściganie, strzelanie oraz odławianie dozwolonymi metodami żywej zwierzyny. Końcowym efektem hodowli zwierzyny jest uzyskanie zdrowych oraz dobrze rozwiniętych zwierząt, których tusza będzie miała optymalny ciężar, a trofea będą bardzo okazałe. Zabiegiem, który zmierza do wyhodowania okazałych oraz zdrowych zwierząt jest przeprowadzanie odstrzałów hodowlanych. Odstrzały te mają na celu usunięcie z łowiska następujących zwierząt: zwierzyny nieprzydatnej do dalszej hodowli, czyli chodzi tutaj o sztuki chore, niedorozwinięte oraz kalekie, jak również zwierzyny występującej w nadmiernej liczbie. W tym drugim przypadku celem odstrzały jest dostosowanie pogłowia zwierzyny do realnej pojemności łowiska, czyli jego możliwości pokarmowych oraz utrzymania właściwego stosunku płci. Odstrzały hodowlane możemy podzielić na następujące rodzaje: odstrzały sanitarne, odstrzały redukcyjne oraz odstrzały selekcyjne. W zgodzie z prawem łowieckim można polować jedynie na terenach obwodów łowieckich.
Broń myśliwska
Broń myśliwska jest to broń, która została skonstruowana z zamierzeniem użycia jej do polowań na zwierzęta. Początkowo ludzie do polowań używali prostej broni obuchowej oraz miotanej, czyli kamienie o zaostrzonych krawędziach. Z biegiem czasu ludzie nauczyli się produkować broń drzewcową, czyli na przykład włócznie, dzidy, czy oszczepy. Następnie ludzie nauczyli się produkować broń białą, taką jak noże oraz broń miotającą, czyli łuki oraz kusze. Po wynalezieniu prochu myśliwi używali sztucerów oraz strzelb. Myśliwska broń palna musi spełniać następujące kryteria w Polsce: przy maksymalnym jej załadowaniu można z niej oddać maksymalnie sześć pojedynczych strzałów oraz magazynek broni samopowtarzalnej może zawierać maksymalnie dwa naboje. Broń myśliwską można podzielić ze względu na różne kryteria. Można ją podzielić na przykład ze względu na rodzaj naboju. Mamy, zatem następujący podział broni: śrutowa, kulowa oraz kombinowana. Z kolei ze względu na funkcję użytkową oraz zastosowanie broń dzielimy kolejno na: strzelby, sztucery oraz broń kombinowaną. Strzelby najczęściej...
Podział broni łowieckiej
Broń myśliwską można podzielić ze względu na automatykę. W tym podziale wyróżniamy, zatem następujące rodzaje broni: jednostrzałowa, powtarzalna oraz samopowtarzalna. Z kolei ze względu na ładowanie naboju wyróżniamy myśliwską broń łamaną oraz myśliwska broń niełamaną. Myśliwska broń łamana dzieli się dalej na kolejne grupy: jednolufowe strzelby oraz sztucery, dubeltówki, nadlufki, ekspresy oraz kniejówki, trójlufki, jak również czwórlufki. Jednolufowe strzelby oraz sztucery mają zazwyczaj wewnętrzny kurek oraz wyrzutnik strzelonych łusek. Dubeltówki, nadlufki, ekspresy, czyli sztucery podwójne oraz dubeltowe, jak również kniejówki, czyli broń kombinowana są wyposażone w dwa lub jeden spust, wyciąg lub wyrzutnik oraz przyśpiesznik dla strzału kulą. Trójlufki z kolei złożone są z dwóch luf gładkich oraz jednej gwintowanej. Odmianą tej broni są ekspres-drylingi, które są wyposażone w dwie lufy gwintowane oraz w jedną lufę o gładkim przewodzie. Czwórlufki natomiast stanowią broń kombinowaną, która jest złożona z dwóch luf gładkich oraz z dwóch luf gwintowanych. W skład myśliwskiej broni...
Sztucery
Sztucery ładowane ręcznie są ładowane za pomocą ruchomej dźwigni, która spełnia w dodatku jeszcze rolę kabłąka ochraniającego język spustowy. Przeładowanie sztucera natomiast następuje po ręcznym przemieszczeniu dźwigni najpierw w dół, a potem do góry. Strzelby jednolufowe są repetowane suwliwym zamkiem, a z kolei strzelby oraz sztucery samopowtarzalne ładują się automatycznie. Ładowanie zachodzi na skutek wykorzystania siły odrzutu występującej podczas strzału. Kniejówka jest to rodzaj broni myśliwskiej, która jest wyposażona w dwie lufy. Jedna z tych luf jest gładka, a druga jest gwintowana. Kniejówka umożliwia na polowanie zarówno na zwierzynę drobną, jak i na grubą zwierzynę. Wszystko to jest możliwe podczas jednego polowania. Najczęściej spotyka się następujące kalibry śrutowe w kniejówkach: 12/70, 12/76, 16/70, 20/70 oraz 20/76. Jednakże obecnie najczęściej stosuje się następujące kalibry: 308Win.,30-06, 8 x 57IRS, 7 x 65R, 7 x 57R oraz 9,3 x 74R. Kniejówka ponadto charakteryzuje się krótszą lufą niż w przypadku sztucera, czy dubeltówki. Taka...
Bock
W przypadku broni myśliwskiej typu bock, kciuk nie przeszkadza w celowaniu, ponieważ broń ta posiada wysokie oraz wąskie czółenko. Czółenko to ponadto chroni palce przed dotykiem gorących lub zmrożonych luf. Do zalet broni bock należą między innymi: broń ta daje większe pole widzenia, które umożliwia szybsze mierzenie, jak również łatwiejsze branie poprawek na ruch celu, siła odrzutu jest tutaj dobrze amortyzowana poprzez większą powierzchnię mięśni piersiowo-naramiennych, a przy odrzucie nie występuje moment odchylający oraz obciążenie mechanizmów zamykających nadlufkę jest niewielkie, ponieważ siła reakcji ma kierunek równoległy do linii strzału. Dubeltówka jest kolejnym rodzajem broni palnej. Jest to długa broń śrutowa, która posiada dwie komory nabojowe, jak również dwie lufy, które są ułożone równolegle. Lufy te znajdują się obok siebie lub jedna pod drugą. Lufy nie są gwintowane. Jest to broń myśliwska przeznaczona do polowań na niewielkie zwierzęta lub średnie średnie zwierzęta. Najczęściej strzela się z niej do ptaków lub sportowo...